zondag, 10 augustus 2008

 

In de rubriek "Flopperdeflop" bespreken we een nummer of een groep die klassiekers zijn geworden, maar nooit megahits waren.

the waterboys
The Waterboys was in de jaren '80 een Britse band rond Mike Scott. Nadat hij eind jaren '70 in enkele groepjes had gezeten, besloot Scott begin jaren '80 om aan een soloalbum te werken. Aan het album werkten ook saxofonist Anthony Thistlehwaite en drummer Kevin Wilkinson mee. Ze besloten het album uit te brengen onder de naam "The Waterboys". De eerste single was "A girl called Johnny" met een zeer herkenvare saxofoon erin. Later kwam toetsenist Karl Wallinger erbij en gingen ze op toernee. In '84 verscheen hun 2de album "The big music". Hun muziek werd trouwens ook zo genoemd, net als die van gelijksoortige bands zoals The Alarm en Big Country. In '85 verscheen hun 3de album "This is the sea" met daarop hun bekendste nummer "The whole of the moon". Nadien vertrekken enkele bandleden en wordt zanger Mike Scott meer beïnvloed door Ierse volksmuziek, country en gospel. "The whole of the moon" groeit uit tot een nummer dat regelmatig terugkeert in de Top 100-allertijden-lijsten, maar wanneer we gaan kijken naar het hitdossier vinden we nergens het nummer terug, dus is het indertijd totaal geflopt in Vlaanderen. In de UK kwam het in '85 ook niet verder dan een 26ste plaats? Gelukkig is "The whole of the moon" een jaren'80-klassieker geworden in tegenstelling met andere nummers die toen wel hits waren.

00:09 Gepost door Jan van Laer in Flopper de Flop | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

woensdag, 09 april 2008

Flopper de Flop : Suzanne Vega - Luka

In de rubriek "Flopperdeflop" bespreken we een nummer of een groep die klassiekers zijn geworden, maar nooit megahits waren.De Amerikaanse zangeres Suzanne Vega zal waarschijnlijk nooit geassocieerd worden met de hitparade. Haar enige hit scoorde ze in '90 met de remix van "Tom's Diner" gemaakt door DNA. Haar klassieker "Luka" uit '87 flopte gigantisch in de Belgische hitlijst. Het stond er zelfs nooit in, maar gelukkig is het nummer uitgegroeid tot een regelrechte 80's-klassieker. De singer/songwriter werd geboren in Californië op 11 juli '59. Al snel werd duidelijk dat Suzanne artistiek talent had want op jonge leeftijd schreef ze al gedichten en liedjes. Ze ging naar de New Yorkse High School for the Performing Arts (bekend van Fame) waar ze moderne dans ging studeren. Later maakte ze haar overstap naar de Columbia University en begon op te treden in kleine clubs wat leidde tot een platencontract in '84. Haar 1ste album kwam uit in '85 met daarop "Marlene on the wall" en haar 2de album "Solitude Standing" uit '87 bevatte "Luka". In de periode '90-2001 bracht ze 4 albums uit met een grote variatie aan muziekstijlen. Ook nu is ze nog steeds actief in de muziekwereld."Luka" klinkt heel vrolijk, maar wie goed luistert naar de tekst komt te weten dat het nummer gaat over kindermisbruik.luka

17:26 Gepost door Jan van Laer in Flopper de Flop | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

vrijdag, 01 februari 2008

FlopperdeFlop : The Sound of C

In de rubriek "Flopperdeflop" bespreken we een nummer of een groep die klassiekers zijn geworden, maar nooit megahits waren.

confettis_sound_of_c_cover The Sound of C - Confetti's.

New Beat. Er waren heel veel liefhebbers, maar ook heel wat tegenstanders van deze dancestroming. Volgens het gerucht ontstond New Beat eind jaren'80 heel toevallig toen DJ Marc Grouls in de club Boccaccio te Destelbergen toen hij het nummer "Flesh" van Split Second op 33 1/3 met pitch op +8 i.p.v. 45 (heeeel toevallig). De muziek viel op door het trage tempo, de zware bassen en hier en daar een expliciete zin. In de undergroundwereld was België al bekend door de Electronic Body Music van o.a. Front 242, maar de wereld ging helemaal uit zijn dak op New Beat. Vooral label Antler-Subway was gespecialiseerd in het genre. Al snel kwamen er meer toegankelijkere New Beat-nummers op de markt, met als bekendste waarschijnlijk "The Sound of C" van The Confetti's. Maar wat ik al dikwijls bewezen heb in deze rubriek, zijn bekende nummers niet altijd dikke hits geweest. "The Sound of C" bereikte in '88 slechts de 20ste plaats van de toenmalige BRT Top 30.

smiley

Confetti's was eigenlijk de naam van een discotheek in Brasschaat die slim op het succes van het dancegenre. De New Beat-discotheken kwamen als paddestoelen uit de grond en dus moest je opvallen....met een eigen nummer : The Sound of C. The Confetti's bestond uit lange ober Peter Renkens en de danseressen met opvulschouders Tania, Hilde en Daniëlla. Hun danspasjes werden gretig geïmiteerd in de clubs. Niet de "The Sound of C" dus maar wel "C in China" en "C-day" werden dikke hits in Vlaanderen. Dancemuziek evolueert echter snel, dus ook New Beat kreeg meer invloeden en ontwikkelde zich verder als Eurodance. De Confetti's verdwenen uit the picture.

22:04 Gepost door Jan van Laer in Flopper de Flop | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

zondag, 13 januari 2008

Flopper de flop (Madness)

In de rubriek "Flopperdeflop" bespreken we een nummer of een groep die klassiekers zijn geworden, maar nooit megahits waren.

Madness

madness_7Ska is een muziekgenre dat onstond in de jaren '50 op Jamaica en wordt gekenmerkt door opgewekte ritmes vermengd met koperblazers. Rond 1980 ontstond in Engeland een Britse variant op het genre (Two Toneska) onder invloed van de punk waardoor het energieker en sneller was dan de Jamaicaanse voorloper. Eén van de boegbeelden van de ska begin jaren '80 waren de heren van Madness. Ze koppelden hun muziek met humor en vrolijke danspasjes en werden meteen heel populair in Engeland. Daar behaalden ze 17 de top tien van de Britse Top 40. Hun meeste singles werden uitgebracht op het Stiff-label dat vooral gespecialiseerd was in Ska. Wat in de smaak viel bij de Britten werd blijkbaar niet zo gesmaakt door de Vlamingen want geen enkele single van de band bereikte de top 10 van de toenmalige BRT Top 30. Hun "grootste hit" in Vlaanderen was "Embarrassment", kwam niet verder van nummer 11 en stond slechts 6 weekjes in de lijst.

Een overzicht om te vergelijken (zonder de jaren'90-hits):

HitsjaarVlaanderenEngeland
The prince1979 16
One step beyond1979 7
My girl1980 3
Work rest and play (Night boat to Cairo)1980256
Baggy trousers1980233
Embarrassment1981114
The return of the Los Palmas seven1981 7
Grey Day1981284
Shut up1981 7
It must be love1981 4
Cardiac arrest19822414
House of fun1982 1
Driving in my car1982 4
Our house1982155
Tomorrow's just another day1983 8
Wings of a dove1983 2
The sun and the rain1983 5
Michael Caine1984 11
One better day1984 17
Yesterday's men19852818
Uncle Sam1985 21
Sweetest girl1986 35
Waiting for the ghost train1986 18

11:54 Gepost door Jan van Laer in Flopper de Flop | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

maandag, 15 oktober 2007

Flopper de Flop (Everything but the girl)

In de rubriek "Flopperdeflop" bespreken we een nummer of een groep die klassiekers zijn geworden, maar nooit megahits waren.

Everything but the girl

Tot mijn grote verbazing kwam ik tot de vaststelling dat de Britse groep "Everything but the girl" TOTAAL GEEN hits hebben gescoord in Vlaanderen tijdens de jaren'80. De groep bestaat uit Ben en Tracey en werd opgericht in 1984. De geruchten doen de ronde dat de groepsnaam komt uit een opschrift dat stond boven een winkel : hier is vanalles te koop behalve het winkelmeisjes, everything but the girl dus. Tussen '84 en '91 brachten ze 9 studioalbums uit, maar de singles werden helemaal niet gesmaakt door het Vlaamse publiek. Ze hebben nochtans enkele radioklassiekers gemaakt :

  • Each and everyone ('84)
  • Come on home ('86)
  • I don't want to talk about it ('88)

Het duurde tot '95 vooraleer er dan toch een hit werd gescoord. De remix van "Missing" door Todd Terry werd gelukkig een in Vlaanderen. Tracy Thorn is tegenwoordig vooral actief als solozangeres en werkt regelmatig met danceproducers.

 

17:43 Gepost door Jan van Laer in Flopper de Flop | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |